¶ Nr. 69.
Ehre zerronnen, Ehe gewonnen.
Een out liedeken ende den eersten reghel singhet altoos-twewerf. 1Dat ruiterken in der schuren lach,
die schuer was cout, den ruiter was nat.
2‘Och lieve heer waert, decket mi!
die schuer is cout, seer vrieset mi.’
3Die waert sprac sijnder dienstmaecht toe:
‘gaet, decket den ruiter met haverstroo!’
4Dat meisken en dorstet laten niet,
si dede dat haer haer meester hiet.