haer eerken en duerde niet lanc.
4Maer doen de stoute ruiter
sijn wille hadde ghedaen,
hi seide: ‘wel schone joncfrouwe!
hadt ghi uw eerken behouwen,
ghi mocht wel thuiswaert gaen.’
5‘Waer sal ic henen riden?
waer sal ic henen gaen?
hadt ghi mi maghet ghelaten,
een maechdeken van der straten,