Als een ander gaet dansen ende spelen,
ende bedriven haer jolijt,
dan sit ic thuis ende trure
ende peinse waer dat ghi sijt. Het Brabandsch Nagtegaeltjen (t’Antw.) bl. 24:
Meisken, als ik u moet derven,
vind ik nergens geen rustplaets meer.
om u moet ik dagelyks zwerven,
ik en heb geen vreugde meer.
Waer ik gaen of waer ik wandel,
zweeft uw beeld altyd voor myn: