¶ Nr. 114.
Das Krüppelchen und die feine Maid.
1Te Uitert voor die poorte
daer woont een meisken fijn,
dat woude niemant hebben,
het soude een creupelken sijn.
Dat creupelken heeft goet ghelt, goet ghelt,
dat meisken is fijn.
2Met dien quam daer een schoenmaker:
‘meisken, woudi mi?’