mijn groete, si loondes mi,
haer soete woorden bevielen mi.
2‘Mijn moerken is ghestorven,
die mi ten besten riet;
een ander hebbe ic verworven,
des lijdt mijn herte verdriet.
si gaven mi enen ouden man,
al om des goedekens wille
ghinc ic dat houwelic an.
3So coomt hi voor mijn bedde,