toen wist hy geenen raed;

waer hy om troost ging, elk was uit:

door nood werd hy soldaet.

en als hy exerceerde dan

en aenlei op den halven man:

‘dat ’s raek!’ zei Pierlala, sa sa!

‘dat ’s raek!’ zei Pierlala.

8Ziet, Pierlala stond eens op wacht

met zijn geladen roer,

hy zag in ’t duister van den nacht