[6] Kap. 16 ist nur vorhanden in der zweiten hochdeutschen Ausgabe bei Servais Kruffter, Kap. 2: „Wie Ulenspegel antworde eym reysigen Mann, der na dem Wege vragete.“ Da diese Ausgabe schwer zugänglich ist (es existieren davon nur 2 unvollständige, photolithographisch ergänzte Exemplare in der Berliner und Wiener Bibliothek), so möge die 2. Historie dieser Ausgabe zur Vergleichung des Verhältnisses zwischen Original und Nachdichtung hier Platz finden.

„Als Ulenspegel noch ein kynt was / was he vp ein tzyt allein to huis / do quam ein man ryden aent huis und vragede na dem Wege. Vn̄ want he niemanden sach / so riep he ys dair niemāt in huis. Do sacht das kynt Ulenspegel ya yd / and’ half man̄ vnd ein roßheufft. Want du bis met deme haluen lyue hirin̄ mit des pertz heufde / un̄ ich byn ein ganz man̄. So vragede der man. Wair is din vader un̄ mod’? dz kint sacht. myn vad’ is van bösem böser tzo machen. vn̄ myn mod’ is vm̄ schaden off schande. Der man sacht / wie dat? dz kind seyde / myn vader macht einen quaden wech noch quader wan he macht grauen vp dat beseyde lant / dat man dar vp net vaeren mög. Myn mod’ is broit lenen / gyfft sy mind’ weder / dat is schand. gyfft sy merd’ wed’. / dat is schade. So sacht der man / waer sall ich recht hyn rydē? dat kind seyde / der dy genz hyn gaen. do der man quam ryden / flogen die genß ynt wasser. Do zwyuelde der man vn̄ reyt wed’ vm / vnd sacht de genß fliessen im wasser / saß weiß ich niet wair hin rydē. Dz kint sacht. yr solt rydē daer die genß gain / un̄ nit daer sy swimmen. So reit der man ewech / un̄ verwōderte sich sere van d’ antworden des kyndes“.