An de günstigen Liäsers.
Geneegde Liäser! Seh't, hier bee' ick Jeddermann,
To Lehr' un Tiidtverdriif 'n lütken[1] Bidrag an
Un huape siekerlick, et schiöle sick gebüüren[2],
Dat Mancheen' in düt Book, 't si achter oder vüüren,
Wual Een of Ander sind't, dat em mich heel[3] misfällt
Un dat em Nauricht gift, wo't ehrdaags in der Welt
Togaunen is ... Dach wel de Schnurren nich mag liäsen,
De legg' se an de Siit', un stiäke siine Niäsen
In söcke Saaken, daar he leewer mag an ruuken,
Ick will'r mi vorwahr 't Haar nich üm uut luuken[4];
Dann'k weet, wel Bööker schrift, of wierket up den Wiegen,
De sind't de meesten Tiidt 't Volk to Spiit[5] geneegen;
Dat is de Moode sau, apart in uusen Daagen; —
Wo kann auck wual 'n Wierk der ganzen Welt behaagen?
Waar sind't me wual den Kack, de sau 'ne Brögge mäckt,
De Jeddermann gefällt un allen Tungen schmeckt?
Dach scholl'k de Frööde sehn, dat Ji düt goot upneimen
Un miine Breefkes hier un daar to Ehren kweimen,
Dann heww'k'n aulen Rock met ruume, griise Mowwen[6],
De b'öwe[7] ick vorwahr 'n Käären[8] man to klowwen[9],
Dann kümmt'r allebatt[10] wat Nigges vor'n Dag
Un kann auck drücket weer'n, vor den, de't liäsen mag.
[1] lütken: kleinen.
[2] gebüüren: zutragen, ereignen.
[3] heel: ganz und gar, gänzlich.
[4] uutluuken: ausreissen, ausraufen, ausziehen.
[5] Spiit: Spott, Hohn.
[6] Mowwen: Aermel.
[7] b'öwe: (behoewe) brauche, darf.