[73] uuttoreen: auszukämmen.
[74] uuttofliggen: auszureinigen.
[75] lüük: empfindlich, mistrauisch, böse.
[76] verschulkede: verbarg, versteckte.
[77] Jackhals: ungezogener Mensch.
[78] gnaaget: genagt, abgenagt.
Tweede Breef.
Ji wöören des Auwends wisse auck 'n Praus[1] met de Solospielers in 'n Gange, man mi duchte, Juue Pannkouke gönk auck up Stelten un wat Ji wünnen, daar schall Juue Schattsteen[2] wual nich grauts[3] van rauken, dann Ji harren alle wisse weg de Hände in der Tasken un keiken in eene hen ümme, af de Katte Juuen Schliipsteen na nich brachte; man de woll Ju wat prussen[4]. Wel in 'n Spelle nin Glücke hebben schall, mot'r sick nich to lange met afgiewen un konn he miinswiegen auck bes an 'n Ellenbuagen in't Geld tasten, un ick meene dat 't up'n besten was, dat Ji'r Ju bi Tiien bi weg bisseden, süß harren Ji auck wual sachte 'n Paar Gott mit uns verjunkern un verklautfiägen konnt; dann daar was aparte een Kunkelfuusert met bi, de harr't in 'n Griepe as de Pracher de Luus un meggede Ju alltohaupe dat Gres vor 'n Fööten weg; dann wann he 'n ganzen Haup wunnen harr, sackede he bi un wann he dann elenniget un iäckstert[5] wöörd, woll he antleste auck wual 'n Niäsendrüppel wier in 'n Gruwwelgrawwel schmiiten[6]; dann 't was Eene van de De[7], de nich eher schiitet, se miöten dann eerst vull'nkuomen 'ne Maultiidt wier wieten. Vor Söcke mag me sick aparte wual hööen, dann dat sind de rechten Finnenkiikers[8].
Wann 'k wual es hier un daar Geliegenheet wahrnieme up Spielers un eer Bedriif to achten, fiine ick'r de meesten Tiidt Een of Annern manken, den ick 'ne maagere Mügge heete. »De maagern Müggen biitet[9] schaarp«, as Ji wual wietet, un wann me se geweeren lät, un se sick satt un vull suagen hewwet, fleeget se antleste singend un triumpheerend weg. Nich 'n Spiir anners maaket 't de »maagern Müggen« daar ick van küüre, auck. Se pöttket'r[10] eerste sau goot asse gaar Nicks bi un achternau gaaet se'r man schlichtens[11] up uut, dat se de annern Metspielers uutsuuget un wan se hebbt wat se kriigen kiönet, dooet se nett as de Müggen auck, se lachet in eer Füüstken un —- sühdaar gaaet se hen, bes se wier schmächtig[12] sind; dann kuomet se sachtkes wier an e schlieken, un settet sick hällekens[13] wier daal, waar se't desmaulens sau goot toliggen hatt harren; man dann kriiget se auck insgemeen bi Tiien 'n Tick an 'n Poll[14], dat 'n dat Blootsuugen bett[15] vergeht. Up den Kaarten stahet Krüüße, seggt 'n wahr Luatelwaart[16]. Wann dat dach 'n Jeder bedenken mogte! —
De't Spell nich kann,
de bliiw 'r van;
Dann 't is 'n leigen Kraum,
Dreegsam Huapen un 'n waaken 'n Draum.