Heimat, Du leewe, wi wöllt hier hüt ünner din Böken
Freeden un Leewen ut Heimat un Hewen uns söken.
Wi lat di ni
Heimat, du bliffst dütsch as wi,
In uns Hart dragt wi din Teeken.
Herrgodd wi wüllt uns getrost un fast op di verlaten,
Eensame Minschen, de dörft sik een Hart to di faten.
Du jagst den Dood
Helpst uns doch ut unse Not,