Wie oft, wann ich in Druwel bin,

Denk ich an selli Ruh,

Un wott, wann’s nor Gott’s Wille wär,

Ich ging ihr schneller zu;

Doch wart ich bis mei’ Schtindle schlägt,

Nor’d sag ich — Welt, adju!


Wie manchmal sass mei Dady dort,