Die G’fiehle, die ich mit mir bring,
Heem vun der lange Reis!
Was is mer des ’n g’wohnter Weg
Zum zwette Schtock, uf däre Schteeg;
Wie oft bin ich do nuf!
Wie’s sellmol war, so is es noch noch —
Im Waschbord dort ’n Knorreloch:
Guck mol! es schteht noch uf.
Nein Treppe — ’s braucht kee’ Zehles do —
Ich wett dich was du wit, ’s is so —