Es wär keen Krischkindel so;
Vegel peifen nach dem Schnawel,
Schlohe Krischte glaawe schloh.
Ich hab es noch nie gesehne
In der heil’gen Krischtennacht;
Doch sehn ich den Krischtbaam funkle,
Sag ich: es hot dess gemacht.
Sei gegriesst, du scheenes Mennle,
Bleiwe immer frisch un jung;
Deine Giete, deine Wunner