‚der iu sînen dienest sô güetlîchen bôt,
Gunther, lieber bruoder, dem sult ir tuon alsam
vor allen disen recken: des râts ich nimmer mich gescham.
‚Ir heißet Sîvriden zuo mîner swester kumen, 288
daß in diu maget grüeße; des habe wir immer vrumen:
diu nie gegruoßte recken, diu sol in grüeßen phlegen;
dâ mite wir hân gewunnen den vil zierlîchen degen.‘
Dô giengen swirtes mâgen, dâ man den helt vant. 289
si sprâchen zuo dem recken ûßer Niderlant:
‚iu hât der künec erloubet, ir sult ze hove gân,