der ze sînen ecken vile vreislîchen sneit.
Von des gêres swære hœret wunder sagen. A.419
vierdehalp messe was dar zuo geslagen.
den truogen kûme drîe Prünhilde man.
Gunther der edele dar umbe sorge gewan.
Er dâhte in sînem muote: ‚waß sol ditze wesen? B.
der tiuvel ûß der helle (wie) kunde er dâ vor genesen?
wære ich ze Burgunden mit dem lebene mîn,
si müeste hie vil lange vrî vor mîner minne sîn.‘
Im was in sînen sorgen, daß wißßet, leit genuoc. C.