man mohte grôß gesinde dô bî Sîvride sehen.
Ir helme und ouch ir brünne si bunden ûf diu marc; 834
dô wolde von dem lande vil manec recke starc.
dô gie von Troneje Hagene, da er Kriemhilde vant,
und bat im geben urloup: si wolden rûmen daß lant.
‚Wol mich,‘ sprach Kriemhilt, deich ie den man gewan, 835
der mînen lieben vriunden sô wol tar vor stân,
alse mîn hêr Sîvrit tuot den vriunden mîn:
des wil ich hôhes muotes,‘ sprach diu küneginne, ‚sîn.‘
‚Lieber vriunt, er Hagene, gedenket an daß, 836