und ouch der gesellen: si wolden über Rîn.
do endorfte Kriemhilde nimmer leider gesîn.
Sîne triutinne kust er an den munt: A.862
‚Got lâße mich dich, vrouwe, gesehen noch gesunt
und mich ouch dîniu ougen. mit holden mâgen dîn
soltu kurzwîlen: ine mac heime niht gesîn.‘
Dô dâhtes an diu mære, si entorste ir niht sagen, A.863
diu si Hagenen seite: dô begunde klagen
diu edel küneginne, daß si ie gewan den lîp.
dô weinde âne mâße daß vil wunderschœne wîp.