vil lûte daß gehünde,   swaß es den bern sach.

daß tier ze walde wolde:   die liute hetens ungemach.

Der ber von dem schalle   durch die kuche geriet: 900

hei, waß er kuchenknehte   von dem viuwer schiet!

vil keßßele wart gerüeret,   zervüeret manec brant;

hei, waß man guoter spîse   in dem aschen ligen vant!

Dô sprungen von dem sedele   die hêrren und ir man. 901

der ber begunde zürnen;   der künic hieß dô lân

alleß daß gehünde,   daß an seilen lac;

und wære eß wol verendet,   si heten vrœlîchen tac.