Do engalt er sîner zühte. den bogen und daß swert 921
daß truoc alleß Hagene von im danwert
und spranc dâ hin widere, da er den gêre vant.
er sach nâch einem bilde an des küenen gewant.
Dô der hêrre Sîvrit ob dem brunnen tranc, 922
er schôß in durch daß kriuze, daß von der wunden spranc
daß bluot von dem herzen vaste an Hagnen wât.
solher missewende ein helt nu nimmer begât.
Den gêr im gên dem herzen stecken er dô lie. A.923
alsô grimmeclîche ze flühte Hagne nie