‚Sô wê der hôhzîte,‘ sprach der künic hêr. 1032
‚eß geschiht von kurzwîle vürbaß nimmer mêr
künege noch sînen mâgen, daß uns ist geschehen.
man sol uns nimmer mêre hie zen Burgunden sehen.‘
Dô sprâchen offenlîche Sîvrides man: 1033
‚eß möhte noch diu reise in ditz lant ergân,
sô wir den noch vunden, der uns den hêrren sluoc.
si hânt von sînen mâgen starker vînde genuoc.‘
Er kuste Kriemhilde: jæmerlîch er sprach, 1034
dô si belîben wolde und er daß rehte ersach: