sô ist diu vrouwe kristen: des enlobt siß niht.
eß müese sîn ein wunder, ob eß immer geschiht.‘
Dô sprâchen die snellen: ‚waß, ob siß lîhte tuot A.1086
durch iuwern namen hôhen und iuwer michel guot.
sô sol manß doch versuochen an daß vil edel wîp.
ir mugt vil gerne minnen ir vil wünneclîchen lîp.‘
Dô sprach der künic edele: ‚wem ist nu bekant 1087
under iu bî Rîne die liute und ouch daß lant?‘
dô sprach von Bechlâren der guote Rüedegêr:
‚ich hân erkant von kinde die vil edele künege hêr.