Dô sprach aber Rüedegêr, der edel bote hêr: 1138
‚sît ir mir, künec, erloubet, ich sol iu sagen mêr,
waß iu mîn lieber hêrre her enboten hât,
sît im sîn dinc nâch Helchen sô rehte kumberlîchen stât.
‚Man sagete mînem hêrren, Kriemhilt sî âne man, 1139
hêr Sîvrit ist erstorben. und ist daß sô getân,
welt ir ir des gunnen, sô sol si krône tragen
vor Etzelen recken: daß hieß ir mîn hêrre sagen.‘
Dô sprach der künic rîche, wol gezogen was sîn muot: 1140
‚si hœret mînen willen, ob si eß gerne tuot.