daß man künec deheinen küener hab gesehen.
des redent vil die liute über elliu disiu lant:
nune wil ich niht erwinden, unz eß mir werde bekant.
‚Ich bin ouch ein recke und solde krône tragen. 108
ich wil daß gerne vüegen, daß si von mir sagen,
daß ich habe von rehte liute unde lant;
dar umbe sol mîn êre und ouch mîn houbet wesen phant.
‚Nu ir sît sô küene, als mir ist geseit, 109
nune ruoche ich, ist eß ieman lieb oder leit:
ich wil an iu ertwingen, swaß ir muget hân,