Dô sprach ir bruoder Gîselher: ‚swester, mirst geseit 1183
und wilß ouch wol gelouben, daß elliu dîniu leit
der künic Etzel wende; und nimes dun zeinem man,
swaß ander ieman râte, sô dunket eß mich guot getân.‘
‚Er mac dich wol ergetzen,‘ sprach aber Gîselher. 1184
‚vome Roten zuo dem Rîne, von der Elbe unz an daß mer,
sô ist künec deheiner sô gewaltec niht.
du maht dich vreuwen balde, sô er dîn ze konen giht.‘
Si sprach: ‚lieber bruoder, zwiu râtestu mir daß? 1185
klagen unde weinen mir immer zæme baß.