hete wol geschaffet, daß man eß vant vil guot.
dô stuont dem künege Etzelen harte hôhe der muot.
Waß si zesamne redeten, daß ist mir unbekant; A.1298
in der sînen zeswen lac ir wîßiu hant.
si gesâßen minneclîche, dâ Rüedegêr der degen
den künec niht wolde lâßen Kriemhilde heimlîche phlegen.
Dô hieß man lân belîben den buhurt über al; 1299
mit êren wart verendet dâ der grôße schal.
dô giengen zuo den hütten die Etzelen man;
man gab in herberge vil wîten allenthalben dan.