‚ir soldet hie belîben, helde guote.
mir ist getroumet hînte von engestlîcher nôt,
wie alleß daß gevügele in disme lande wære tôt.‘
‚Swer sich an troume wendet,‘ sprach dô Hagene, 1450
‚der enweiß der rehten mære niht ze sagene,
wenne eß im zen êren volleclîchen stê.
ich wil, daß mîn hêrre ze hove nâch urloube gê.
‚Wir suln vil gerne rîten in Etzelen lant: 1451
dâ mac wol dienen künege guoter helde hant,
dâ wir dâ schouwen müeßen Kriemhilde hôhzît.‘