wan ir helde küene alsô geladet sît,
daß ir sterben müeßet in Etzelen lant:
swelhe dar gerîtent, die hânt den tôt an der hant.‘
Dô sprach aber Hagene: ‚ir trieget âne nôt. A.1481
wie möhte eß sich gevüegen, daß wir alle tôt
solden dâ belîben durch iemannes haß?‘
si begunden im diu mære sagen kuntlîcher baß.
Dô sprach aber diu eine: ‚eß muoß alsô wesen, A.1482
daß dâ iuwer einer niht enkan genesen
niuwan des küneges kapelân: daß ist uns wol bekant: