Dô Hildebrant der alte wolte dannen gân, b.
Gîselher der junge bat in stille stân:
er gab im einen mantel, den er im zêren truoc:
vür drîßec marc goldes hete er phandes genuoc.
Dô zim genam den mantel meister Hildebrant, b.
er reit gezogenlîchen, da er den von Berne vant:
‚seht den rîchen mantel, den ich an mir hân,
den gap mir Gîselher der junge, dâ ich von im wolde gân.‘
Dô die Burgunden kômen in daß lant, XVb.1656
do gevriesch eß von Berne der alte Hildebrant.