Ze beiden sînen sîten sprungen si im zuo. 1883
jâ kom ir eteslîcher in den strît ze vruo.
dô gie er vor den vînden, alsam ein eberswîn
ze walde tuot vor hunden: wie möht er küener gesîn?
Sîn vart diu wart erniuwet von heißem bluote naß. 1884
wie kund ein einec recke gestrîten immer baß
mit sînen vîenden, danne er het getân?
man sach Hagenen bruoder ze hove hêrlîchen gân.
Truhsæßen unde schenken die hôrten swerte klanc: 1885
vil maneger dô daß trinken von der hende swanc