waß man im lieber vriunde vor sînen ougen nam!
wan er vor sînen vînden vil kûme dâ genas.
er saß vil angestlîche: waß half im, daß er künic was?
Kriemhilt diu rîche rief Dietrîchen an: A.1920
‚hilf mir, rîter edele, mit dem lîbe dan,
durch aller vürsten tugende ûß Amelunge lant:
wan erreicht mich Hagene, ich hân den tôt an der hant.‘
‚Wie sol ich iu gehelfen,‘ sprach hêr Dieterîch, A.1921
‚edel küneginne? nu sorge ich umbe mich.
eß sint sô sêr erzürnet Guntheres man,