dâ von begunde nâhen des guoten Rüedegêres tôt.
Gêrnôt der starke den helt ruofte er an. 2153
er sprach zem marcgrâven: ‚ir welt mir mîner man
niht genesen lâßen, vil edel Rüedegêr.
daß müet mich âne mâße: ichn kans niht an gesehen mêr.
‚Nu mag iu iuwer gâbe wol ze schaden komen, 2154
sît ir mîner vriunde mir habt sô vil genomen.
nu wendet iuch her umbe, vil edel küene man:
iur gâbe wirt verdienet, sô ichß aller hoehste kan.‘
Ê daß der marcgrâve zuo im vol kœme dar, 2155