des antwurte ir dô Volkêr, der vil zierlîche degen:
‚Der rede enist sô niht leider, vil edel küneges wîp. 2167
getörste ich heißen liegen alsus edelen lîp,
sô het ir tievellîchen an Rüedegêr gelogen.
er und die sîne degene sint an der suone gar betrogen.
‚Er tet sô willeclîche, daß im der künec gebôt, 2168
daß er und sîn gesinde ist hie gelegen tôt.
nu seht al umbe, Kriemhilt, wem ir gebieten welt:
iu hât unz an den ende gedienet Rüedegêr der helt.
‚Welt ir es niht gelouben, man solß iuch sehen lân.‘ 2169