ob iuch des iemen vrâge, sô mugt ir balde sagen:
vor mîn eines handen lît wol hundert erslagen.‘
Dô gedâht ouch Hagene an den spilman, 2241
dem der alte Hildebrant sîn leben an gewan:
dô sprach er zuo dem degene: ‚ir geltet mîniu leit.
ir habt uns hinne erbunnen vil maneges recken gemeit.‘
Er sluog ûf Hildebrande, daß man wol vernam 2242
Palmunge dießen, den Sîvride nam
Hagene der vil küene, dâ er den helt sluoc.
dô werte sich der alte: er was ouch küene genuoc.