»Geh, frag net lang! Hoamgarten möcht i.«
»Hoamgarten? Jetzt no? Zu was denn?«
»A so, halt!«
»I hon aba Schlaf, schaug! Und morgen muaß i beizeiten außa.«
»Dös macht ja nix. I halt Di net lang auf. Grad a bissei dischkrier'n möcht i mit Dir.«
»Dös könna ma ja so aa.«
»So is nix, Deandl. Da muaß ma beinand hocka.«
»Ja freili!«
»Herrgottsakrament! Geh, tua net so lang umanand und laß mi eini! Du hast ma's ja vasprocha.«