Nu sooch iech eich zon Stadt-Thur raus
Viel gruße Weibsn kumme.
Iech dacht: »Wenn die dann Vugl sah …
Do warn se tichtig brumme!«
Zerbricht mol Unner-eens enn Topp,
Do zankt de Fraa: »Du Duselkopp!«

Doch käne, käne saht ä Wort!
Se hattn neer Vergnieng! …
War eich ä Stick von Vugl hatt,
Dar gieng und ließ sich's wieng.
De Weibsn schossn mit enn Ding
Von Eisn, dos an Schnür'l hing.

Aus ener Bud do bliesn raus
Ä dutznd Mussegantn;
Grod-rüber stahnd ä Leimet-Haus
Fer Kienigs A'verwandtn.
Do gienge gar viel Weiber nei: –
Sölln Die dä alle seine sei? …

De Aa'ng hattn nu genunk,
Doch net es Maul, dr Moong;
Denn alles, wos mr ooß und trunk,
Hatt' schrackich aufgeschloong!
Von Frassn gob's de schwere Meng,
… Neer fahlet'n mr aam de Pfeng!

Wos wetter sich noch zugetroong? …
Wess net! – mir wursch ze lang!
Miech that dr Dorscht und Hunger ploong,
Drim bie iech ball gegang.
Dos wußt iech nu: – Trotz teiern Brud
Hot's doch in Annebarg kä Nut!

J. G. Grund.

22. Dos arzgebergische Mädl.

Iech bi a gebergsch Mädl,
Bi frumm un bi ah gut
Und dreh zun Klippeln mei Fädl,
:/: So arm iech bi, ho iech doch Muth. :/:

Ho Ardeppln of men Tischl,
Ka Schminkel Buttr drbei
Un bi gesund wie a Fischl
:/: Un trog ah kän Dokt'r wos ei. :/:

Un ka iech net huchgelehrt redn
Su wie's in Kerngbuch stieht,
Su ka ich doch singe un batn
:/: Un ah monch gebergsch Lied. :/: