nur deines Schattens Zier.

Doch Du bist ohne Schatten,

Du, dessen Liebe lodert,

du süßer Springquell, bitter

nur dem, deß Herz noch modert

im Rausch der Sündenlust;

du Licht, ganz Licht, deß Glut

und jäher Kuß den blöden

Menschenaugen wehe tut!

III