nu hœret mîniu mære, edel küneginne hêr.
‚Si hât gevangen beide diu Sîvrides hant. 237
nie sô manegen gîsel man brâhte in ditze lant,
sô von sînen schulden nu kumt an den Rîn.‘
ir enkunden disiu mære nimmer lieber gesîn.
‚Man bringet der gesunden fünf hundert oder baß A.238
und der verchwunden, wißßet, vrouwe, daß,
wol ahzec rôte bâre her in unser lant,
die meistec hat verhouwen des küenen Sîvrides hant.
‚Die durch übermüete widerseiten an den Rîn, A.239