man mohte michel wunder von Sîvride sagen,
waß êren an im wüehse und wie schœne was sîn lîp;
des heten in ze minne diu vil wætlîchen wîp.
Man zôch in mit dem vlîße, als im daß wol gezam: A.24
von sîn selbes muote waß tugende er an sich nam!
des wurden sît gezieret sînes vater lant,
daß man in ze allen dingen sô rehte hêrlîchen vant.
Er was nu sô gewahsen, daß er ze hove reit. A.25
die liute in gerne sâhen: manec vrouwe und manec meit
im wunschten, daß sîn wille in immer trüege dar.