‚Swie blîde er phlege der zühte und swie schœne sî sîn lîp,B.

er möhte wol erweinen vil wætlîchiu wîp,

swenne er begonde zürnen. sîn lîp ist sô gestalt,

er ist in allen tugenden ein degen küene unde balt.‘

Dô sprach diu küneginne: ‚Nu brinc mir mîn gewant: A.395

und ist der starke Sîvrit komen in mîn lant

durch willen mîner minne, eß gât im an den lîp.

ich vürhte in niht sô sêre, daß ich werde sîn wîp.‘

Prünhilt diu schœne wart schiere wol gekleit. A.396

dô gie mit ir dannen manegiu schœniu meit,