Dô kom ir gesinde und truogen dar zehant A.414
von alrôtem golde einen schildes rant
mit stahelherten spangen, michel unde breit,
dar under spilen wolde diu vil minneclîche meit.
Der meide schiltveßßel ein edel borte was, A.415
dar ûfe lâgen steine grüene alsam ein gras:
der lûhte maneger leije mit schîne widerß golt.
er müeste wesen küene, dem diu vrouwe wurde holt.
Der schilt was under buckeln, als uns daß ist geseit, A.416
drîer spannen dicke, den tragen solt diu meit: