si muos im durch ir schœne von grôßen schulden behagen.

Diu lieht begunde bergen des edelen küneges hant. 585

dô gie der degen küene, dâ er die vrouwen vant.

er leite sich ir nâhen: sîn vreude diu was grôß,

die vil minneclîchen der helt mit armen umbeslôß.

Minneclîche triuten des kunder vil begân, B.

ob in diu edele vrouwe hete lâßen daß getân:

dô zurnde si sô sêre, daß in gemuote daß:

er wânde vinden vreude, dô vant er vîntlîchen haß.

Si sprach: ‚rîter edele, ir sult eß lâßen stân. A.586