von vuoße und ouch von munde. do erlûte sâ zehant

vil lûte daß gehünde, swaß es den bern sach.

daß tier ze walde wolde: die liute hetens ungemach.

Der ber von dem schalle durch die kuche geriet: 900

hei, waß er kuchenknehte von dem viuwer schiet!

vil keßßele wart gerüeret, zervüeret manec brant;

hei, waß man guoter spîse in dem aschen ligen vant!

Dô sprungen von dem sedele die hêrren und ir man. 901

der ber begunde zürnen; der künic hieß dô lân

alleß daß gehünde, daß an seilen lac;