alsam het ouch gerne der küene Sîvrit getân.

Do engalt er sîner zühte. den bogen und daß swert 921

daß truoc alleß Hagene von im danwert

und spranc dâ hin widere, da er den gêre vant.

er sach nâch einem bilde an des küenen gewant.

Dô der hêrre Sîvrit ob dem brunnen tranc, 922

er schôß in durch daß kriuze, daß von der wunden spranc

daß bluot von dem herzen vaste an Hagnen wât.

solher missewende ein helt nu nimmer begât.

Den gêr im gên dem herzen stecken er dô lie. A.923