Der bote kom ouch schiere, dâ der künic lac. A.957

Sigmunt der hêrre des slâfes niene phlac:

ich wæn, sîn herze im seite, daß im was geschehen,

daz er sînen lieben sun nimmer solde mêr gesehen.

‚Wachet, hêrre Sigmunt! mich bat nâch iu gân 958

Kriemhilt mîn vrouwe: der ist ein leit getân,

daß ir vor allen leiden an ir herze gât:

daß sult ir klagen helfen, wan eß sêre iuch bestât.‘

Ûf rihte sich dô Sigemunt, er sprach: ‚waß sint diu leit 959

der schœnen Kriemhilde, sô du hâst geseit?‘