dô bat sis alsô lange mit jâmers sinnen starc,
daß man zebrechen muose den vil hêrlîchen sarc.
Dô brâhte man die vrouwen, dâ si in ligen vant. 1009
si huop sîn schœneß houbet mit ir vil wîßen hant
und kuste in alsô tôten, den edelen rîter guot:
ir vil liehten ougen von leide weinden dô bluot.
Ein jæmerlîcheß scheiden wart dô dâ getân. 1010
dô truoc man si von dannen: sine kunde niht gegân.
dô vant man sinnelôse daß hêrlîche wîp.
von leide möht ersterben ir vil wünneclîcher lîp.