dô sprach diu Gotes arme: ‚des wære Kriemhilde nôt.‘
Dô eß ir der junge sô güetlîch erbôt, A.1021
dô begunde ouch vlêgen Uote und Gêrnôt
und ir getriuwe mâge, si bâtens dâ bestân,
si hete lützel künnes under Sîvrides man.
‚Si sint iu alle vremede,‘ sô sprach Gêrnôt. A.1022
‚niemen lebt sô starker, ern müeße ligen tôt.
daß bedenket, liebiu swester, und trœstet iuwern muot,
belîbet bî den vriunden; eß wirt iu wærlîchen guot.‘
Si lobete Gîselhere, si wolde dâ bestân. 1023