des sol ouch er genießen in Burgunden lant.‘

dô gie der hêrre Gunther, dâ er Sîvriden vant.

Der wirt und sîne recken enphiengen sô den gast, 104

daß in an ir zühten vil lützel iht gebrast.

des begunde in nîgen der wætlîche man.

man sach in zühteclîche mit den sînen recken stân.

‚Mich wundert dirre mære,‘ sprach der wirt zehant, 105

‚von wanne ir, edel Sîvrit, sît komen in ditze lant,

oder waß ir wellet werben ze Wormeß an den Rîn.‘

dô sprach der gast ze dem künege: ‚daß sol iuch unverdaget sîn.