der sprach zuo Gunther, dem küenen degene:

‚habt ir rehte sinne, sô wirt eß wol behuot,

und ob sis volgen wolte, daß irß doch nimmer getuot.‘

‚War umbe,‘ sprach dô Gunther, ‚solt ichs volgen niht? 1144

swaß der küneginne liebes noch geschiht,

des sol ich ir wol gunnen: si ist diu swester mîn.

wir soldenß selbe werben, ob eß ir êre möhte sîn.‘

Dô sprach aber Hagene: ‚nu lât die rede stân. 1145

het ir Etzelen künde, als ich sîn künde hân,

sol si in danne minnen, als ich iu hœre jehen,