lât eß iu, vrouwe, râten: eß wirt iu wærlîchen guot.‘
Si sprach in ir zühten: ‚nu lât die rede stân 1181
unz morgen vrüeje: sô sult ir her gân:
sô wil ich iu antworten, des ir dâ habet muot.‘
des muosen dô gevolgen die recken küene unde guot.
Dô si zen herbergen alle kômen dan, A.1182
dô hieß diu edele vrouwe nâch Gîselhere gân
und ouch nâch ir muoter: den bêden sagt si daß,
daß si gezæme weinens unde niht anders baß.
Dô sprach ir bruoder Gîselher: ‚swester, mirst geseit 1183