und unser koste hinnen harte hêrlîche stât.‘
Dâ vor in allen wîlen gefüllet zwelf schrîn 1220
des aller besten goldes, daß iender mohte sîn,
heten die ir magede: daß vuorten si von dan
und gezierde vil der vrouwen, daß si zer verte solten hân.
Gewalt des grimmen Hagene dûhte si ze starc. A.1221
si het des ophergoldes wol noch tûsent marc:
si teilteß sîner sêle, ir vil lieben man.
daß dûhte Rüedegêren mit grôßen triuwen getân.
Dô sprach diu klagende künegin: ‚wâ nu vriunde mîn, 1222